دوام و پایداری نیل های سیستم نیلینگ خاک

خوردگی آرماتورهای فولادی از دوام نیل های سیستم نیلینگ خاک می کاهد. شرایط زمین می تواند به دلایل مختلفی باعث خوردگی نیل های سیستم نیلینگ خاک شود. لازم است به منظورانجام اقدامات درخور و جلوگیری از خوردگی نیل های سیستم نیلینگ خاک که میزان خوردگی نیل های سیستم نیلینگ خاک در محل ارزیابی شود. ممکن است در یک زمین وسیع به دلیل تنوع ترکیبات و ویژگی های خاک و دیگر عوامل محیطی میزان خوردگی نیل های سیستم نیلینگ خاک متفاوت باشد.

 

به طور کلی، نرخ فرسایش نیل های فولادی سیستم نیلینگ خاک تحت تاثیر خواص  شیمیایی و فیزیکی خاکی قرار دارد که نیل ها در آن محل کاشته شده اند. منظور از خواص شیمیایی خواصی است که میزان قابلیت الکترولیت خاک و ایجاد خوردگی های موضعی را نشان می دهد؛ خواصی مثل اسیدیته،  قلیائیت، غلظت اکسیژن ، و نمک های محلول و مواد آلی و محتوای باکتریایی.  منظور از خواص فیزیکی خواصی است که نفوذپذیری خاک در مقابل باد و خاک را کنترل می کند. معمولاً خاک ریزدانه، یعنی گل و لای، نسبت به خاک های درشت دانه، یعنی شن و ماسه، پتانسیل بیشتری برای خوردگی دارد چراکه در مورد اخیر هوا بیشتر جریان دارد و احتمال احتباس آب کمتر است.

 

   خاک فرسایشی

 

می توان فرسایش خاک را با بررسی شرایط خاک محل ساخت، سابقه توسعه، و ماهیت و میزان عملیات موثر بر محل ارزیابی کرد. خاک محل را فرسایشی گویند اگر:

 

الف. علائم نشت لوله های انتقال آب در نواحی اطراف محل مشاهده گردد؛ مثل دریاچه آب و فاضلاب یا دریاچه نمک، یا سایت در مجاورت منابع برق مثل راه آهن الکتریکی، ایستگاه برق، و سیستم تراموا باشد.

ب. محل تحت تاثیر نشت یا ترشح ساخت و سازهای قدیمی(مثلاً خانه های روستایی و کلبه ها)،  چاه آبکش)، تاسیسات صنعتی ( مثل پمپ بنزین و کارخانه تولید مواد شیمیائی)، فاضلاب های درمانی (مثل تانک سپتیک، مزارع دامی (مثل  مزرعه حیوانات و کشتارگاه ها)، و یا زمین های کشت بوده و باشد

 

و خاک محل را غیرفرسایشی گویند اگر:

الف.  در سایت هیچ نشانه ای از نشت یا بالا آمدن سطح آب های زیرزمینی وجود ندارد که باعث حرکت عوامل فرسایش به سمت نیل های خاک شود.

ب.. خاک تحت تاثیر نشت و تخلیه مایعات ساخت و سازهای اطراف، لوله های انتقال آب نبوده و احتمال آن هم نمی رود؛ مثل قسمت های سربالایی زمین های بکر.

 

در غیر اینصورت خاک محل را "فرسایشی بالقوه" گویند. نمونه های آن عبارتند از:

 

الف. محلی که احتمال نشت دائم آب یا بالا آمدن آب های زیرزمینی در آن وجود دارد و منبع آن هم مشخص نیست.  

ب. خاک محل هایی که ممکن است تحت تاثیر نشت و تخلیه مایعات ساخت و سازهای اطراف، جاده های عمومی، لوله های انتقال آب، تصفیه خانه فاضلاب ها،  محل های دفن زباله، کارخانه های صنعتی، و غیره قرار بگیرند.

 

 

 

زمین هایی که خاک "فرسایشی بالقوه" دارند یا درمواردی که مشکوک است، باید برای ارزیابی فرسایش خاک آزمایشات دقیق انجام دهد.

 

 ارزیابی فرسایش خاک

 

فرسایش خاک را از طریق آزمایشات فیزیکی و شمیایی ، بررسی سوابق محل، و مشاهدات میدانی می توان دقیقاً ارزیابی کرد. این ارزیابی بر اساس سیستم نشانه گذاری آیر و لوییس (1987) صورت می گیرد که برای متناسب کردن آن با شرایط محلی تغییراتی در آن صورت می گیرد. در این سیستم فرسایش خاک به چهار دسته تقسیم می شود. این دسته بندی براساس نمره ی کل بدست آمده از طرح ارزیابی فرسایش خاک است که در سیستم نشانه گذاری ارائه شده است. نمره ی کل خاک نمونه برداری شده برابر است با مجموه نمره های هر یک از پارامترهای ارزیابی شده است.

 

اگر خاکی خاصیت اسیدی بالایی داشته باشد یا به شدت قلیایی باشد  طبیعتا نرخ خوردگی فولاد بالایی دارد. بنابراین، اگر pH  خاک نمونه برداری شده از 4 کمتر یا از 10 بیشتر باشد، صرفنظر از سایر آیتم ها، خاک را فرسایشی گویند.